SIZLIK

0
80

SIZLIK

Beni kötü yapıyor bu hengame. İnsanlık unutuluyor. Vakit öyle gereksiz şeylere vakit ki. Şu son kez göreceğin belki de , son kez olan şeyler içini paramparça ediyor insanın. Seni son kez o istediğin yere götürseydim, bilseydim son olduğunu, götürmez miydim, ki ben son’u herkesten daha iyi bilir, herkesten daha çok düşünürdüm. Nasıl böyle oldu anlamıyorum? İçimde konuşup duran bir vicdan. Zincirliyorlar sanki ruhumu. Gözyaşım ardısıra kesilmeden akıyor, ne kadar çok akarsa sanki o denli rahatlatacak. Bir el, kavisli güçlü bir el, tutuyor yüreğimi. Öyle sıkı ki yüreğim, öyle dolu, öyle dokunaklı. Bir ses var kulaklarımda, küçüklüğünü, sevgiyi unutan, kendine yabancı kalan herkese sesleniyor sanki, bende dahil. Yarın yokmuş onu anladım. Fotoğrafın piksellerine takılıp kalmış, bütünü görmeye elvermemiş sinirleri, saat akıp gidiyor, kısıtlı saniyelerle yarışıyor hayata yetişmek için. Hangisi hayat? Vicdan susmuyor, yaş durmuyor, ses kesilmiyor.. Değiştirme şansım olsa, azıcık, değiştirirdim çokça.. Başkası adına evet ama benim adıma da evet .. Dünya neden bir yetişme telaşısın, hiç anlamıyorum. Niye bu kadar büyük, niye bu kadar dönensin? Bunu bana defalarca yaşatma, vicdanımı konuşturma. Fısılda bana zamanı usulca, zaman geçiyor de, zaman üretilir de, zaman… Soğuyan sadece yüreğim değil, kanlar içinde soğumak bu anlayamıyorum. Kavuşmanın ruhlar alemine kaldığı gerçeklik kadar gerçek. Özür dilerim.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here