İNSAN

0
171

İnsan

Acı öyle garip bir duygu ki, zaman zaman içinde nasıl canlanıyor anlamıyor insan. İnsan dediğimiz şey de acı ile hemhal olup, mutluluk sebeplerini ortaya döken, acının hafiflemesi için zamandan yardım alan, içinin nehir kıyılarında dolaşan. İnsan aşık olan, insan yolu unutan, yolu bulan, insan bir hengame. Tek çaresi yaşamak olan ama yaşamayı da sevgi ile dost eden. Etmesi gerektiğini düşünen. İnsan, bir garip kalbi kırık. İnsan, soluk yeşil bazen. Canlı fakat içi geçmiş. İnsan, en çok sevgisi acıyan. Sevgisinin yaşı olmayan,insan. Bir annenin, sevdiği adam için ağlamasıdır bazen insan, çocuk mu anne bazen, anne mi çocuk bilinmeyen, aşk mı annelik, anneyi mi acıtan insan, sevgisizlik mi,ses bile kırılgan. Zamanı örselemiş saçlarında, ilmek ilmek sevgi dolaşmayan bazen insan. Bu yeryüzünde gördüğü her şeyi sadece bir yüzde bulmayı umma telaşına düşen insan. Böyleyken ya da böyle değilken bile insan. Sevgisizlik acıtır en çok, sev-gi-siz-lik. Sevgi, iyileştiren. Sevgi, yücelten. Sevgi, her şeyden üstün. Kişiyi gökyüzü ile eş değer tutan, garip bir duygu yumağı, hem hal hem de halsizlik. Gösterin. Bir şeyi kırmadan, yormadan, içini telaşa düşürmeden sevin. Bu bir çiçek bile olabilir. Sadece sevin.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here