HARMAN

0
349

HARMAN

Kalbimi hurdacıya verdim.
Aklımı ruhumun yoluna serdim.
Vicdanım..
Rahat fakat öfkeli.
Vicdan öfkeli olur mu diye soranlarınız olacak.
Olsun.
Oluyor.
Ahengim bozuk.
Ben bende değilim de bende yaşamak zorunda gibiyim.
Bulantı hissi.
Ayaklarımı yerden kesecekmişçesine olan.
Aklıma mukayyet olamamaktan korkuyorum.
Aklıma mukayyet olamıyorum.
Öfkemde var halbuki.
Beni tüketecekmiş gibi en çok.
Çok’un en’i olmaz biliyorum, böyle anlatmak istiyorum, böyle önemsememek.
Hayatımı örseliyorum.
Kendimi örseliyorum.
Konuşuyorum, dinliyorum.
Dinliyorum, konuşuyorum.
Harfler yoruyor bazen.
Yan yana geliyor ama ben anlamıyorum.
Korkuyorum.
İnsan kendinden ne kadar çok korkarsa o kadar korkuyorum.
Mucizelere ihtiyacım var, olamayacak olanlara.
Unufak oluşumu silecek güzel şeylere.
Elam soldu.
Hiç yaşamamış olmayı dilerdim.
Buna yaşamak demiyoruz zaten.
İnkara girer mi talihimi, çekiniyorum.
Ama konuşmak istiyorum.
Ayakta durmak istiyorum.
Ayakta kalmak istiyorum.
Kulaklarım sitem ediyor, duyduklarına.
Bünyem afet yumağı, hengame.

Bir merhamet sarıyor içimi, iyileşiyorum.
Vefaya, güzel şeylere, iyi insanlara denk gelmek istiyorum.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here