Gün Akarken

0
471

Gün Akarken

Gün akarken gökyüzünün damarlarında

Hep belli bir vakitte

İdrak dışı kalıyorum.

Ruhumun kaburgasının orta yerinde

Karmakarışık renkler boyanıyor

Konuşmayı unutmuş kalbim.

 

Bir arzunun sesi duyulmuyor

Ellerini düşünmek istediğimde.

Korkarım kalbim sonunda azad oldu.

 

Bu zehirli hürriyetidir aşkının.

Gökte uçarken de vurulur kuş.

Kanatları çivilenir göğe.

Kaybolmayan, kahreden bir sözle.

Ve ben eriyip gitmiş arzuların ardından

Boşluğun anlamsızlığı içinde

Senden bir kelam bile dilemeden

Her gün çivilenip duruyorum

Şu gökyüzüne

Evet hürüm

Ve diri.

 

Fakat geçmiş sürekli ölümü ve

Sebebini anlatıyor.

Yani  aşkı ve seni

Fakat olsun, hürüm

Ölsem de diri.

Asel Lida

 

 

 

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here